Tel. 035-2601601 - Mob. 06-46835369info@dare2explore.nl
1
2
3
4
5
6
7
8
9

Papegaaiduikers op Handa Island

02-06-2015

Onlangs maakte ik een mooie trip door de Schotse Hooglanden. Hier bracht ik een bezoek aan het onbewoonde Handa Island. Een indrukwekkende belevenis. Voor ik naar het eiland ging, had ik geen idee wat ik kon verwachten. Ik hoorde dat het niet alleen een prachtig eiland was voor natuur- en vogelliefhebbers, maar ook voor rustzoekers. Er bleek geen woord teveel gezegd. Wat een schitterend eiland voor een fantastische dagtrip.


Na een korte autotocht vaar ik vanaf het ‘vaste land’ per kleine rubberboot naar Handa Island. Aan boord is slechts plaats voor 12 personen. Na ontvangst op het eiland volgt een korte briefing, waarin de laatste updates worden gegeven over vogels en andere dieren die tot op heden zijn gespot. Na de briefing start ik een wandeling , om het eiland te verkennen. Wauw, wat heb ik veel gezien!


Na een pad dwars over het eiland kom ik bij de kliffen aan, die meters hoog boven de zee uit torenen. Ze zorgen voor indrukwekkende uitzichten. Op de kliffen en tegen de steile wanden nestelen grote populaties zeevogels ,zoals Drieteenmeeuwen, Alken en Zeekoeten. En we hebben geluk, want deze week zijn de eerst Papegaaiduikers (puffins) gearriveerd om te broeden. Al eerder had ik gehoopt deze vogels met hun kleurrijke snavels in IJsland te spotten, maar toen had ik minder geluk. Nu wel, want tussen de drukte van alle zeekoeten zaten de eerste puffins op de klif, klaar om hun nesten te maken en hier de komende zomer te verblijven.


Tijdens mijn wandeling over het eiland vliegen grote bruine vogels met imponerende vleugels voortdurend door de lucht , soms zelfs opvallend dicht over mijn hoofd. Het zijn de grote jagers, de grote Skua. Deze vogels broeden gewoon op de grond in het gras . Ik probeer niet te dichtbij te komen, want ze staan er om bekend agressief te kunnen worden en ik wil natuurlijk niet door hun grote snavel op mijn hoofd worden gepikt. Het kleinere soort, de Arctic Skua, nestelt ook op het eiland, maar zijn veel minder agressief in hun gedrag.


In 1847 was dit eiland nog bewoond en je vindt op het eiland nog archeologische overblijfselen van het oude dorp en de begraafplaatsen. Nu het eiland onbewoond is, straalt het eiland rust uit en kan je genieten van niets meer dan de geluiden van de natuur.


Naast de grote zeevogel kolonies en de adembenemende kliffen zijn er op het eiland ook nog twee parelwitte stranden. Als ik er aan kom is er nog geen voetstap op te vinden. Ik verbaas me hoe wit het strand is en hoe helder het water. Dit is niet het eerste waar ik aan dacht toen ik naar Schotland ging. Met een heerlijk zonnetje wacht ik op de boot die mij weer terug brengt naar ‘het vaste land’ , ondertussen genietend van de rust op het strand. Ik heb een mooi uitzicht op de Noord-West kust van Schotland en diens karakteristieke Torridonian sandstone mountains. Zo nu en dan verschijnt het kopje van een nieuwsgierige zeehond boven water. Beter kan deze schitterende dag niet eindigen…